• Rejestracja
Pierwszy raz tutaj? Zajrzyj do FAQ!
x
Witamy w serwisie zapytaj.zhp.pl, gdzie możesz zadawać pytania i otrzymywać odpowiedzi od innych harcerzy.

Możesz też zdobywać punkty za zadawanie pytań i udzielanie odpowiedzi. Tutaj pomaganie innym się opłaca! Więcej informacji tutaj!


Na wiele pytań odpowiedź znajdziesz w dokumentach ZHP:


Czy moja wiara bądź jej brak to moja sprawa ? (w ZHP)

+7 głosów

Jak to się ma do Statutu i uchwał Zjazdów ZHP ?

 

-----------------------------------------------------------------------

Czy na pewno "Moja wiara bądź jej brak to moja sprawa" ?

Zwłaszcza w przypadku instruktora harcerskiego.

Jak to się ma do Uchwały XXX Nadzwyczajnego Zjazdu ZHP w sprawie zmian w Statucie ZHP (Poznań, 10 czerwca 1995) - dot. spełnienia warunków przywrócenia członkostwa w WOSM.



Nadzwyczajny Zjazd Związku Harcerstwa Polskiego potwierdza otwarty charakter naszego stowarzyszenia, którego członkiem może zostać każdy, kto akceptuje idee harcerskiej służby, bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie.

Tym, co nas łączy, jest między innymi wspólna akceptacja nadrzędności i podstawowego znaczenia duchowych wartości życia, dążenie do wszechstronnego intelektualnego, społecznego, duchowego i fizycznego rozwoju człowieka, uznawanie wyższości zasady "być" nad zasadą "mieć".

Dążenie do osiągnięcia duchowej dojrzałości przez zucha, harcerkę, harcerza, instruktorkę i instruktora było zawsze podstawą działania naszego Związku. Przyjęta przez Nadzwyczajny Zjazd Związku Harcerstwa Polskiego zmiana w tekście Prawa Zucha i ustalenie jednej roty Przyrzeczenia Harcerskiego podkreślają wyraźnie owo podstawowe przesłanie harcerstwa - rozwój duchowego aspektu życia człowieka.

Służbę Bogu rozumiemy tak, jak jest ona definiowana w Konstytucji Światowej Organizacji Ruchu Skautowego (WOSM).

Wiąże się ona nierozerwalnie z akceptacją wszystkich naczelnych wartości duchowych, takich jak Prawda, Dobro, Sprawiedliwość czy Piękno. Jest to, obok służby Polsce i bliźnim, podstawa naszego ruchu.

Związek nasz ma piękną i głęboką tradycję tolerancji. Zawsze było, jest i będzie w naszych szeregach miejsce dla wszystkich, którym bliskie są harcerskie idee. Zgodnie z normami moralnymi wywodzącymi się z uniwersalnych, kulturowych i etycznych wartości chrześcijańskich, żywimy najwyższy szacunek wobec każdego człowieka. Przejawia się on w uznaniu systemu wartości duchowych za sprawę osobistą każdego członka Związku.

Nadzwyczajny Zjazd Związku Harcerstwa Polskiego wyraża nadzieję, że dokonane zmiany w Statucie dobrze posłużą pracy wychowawczej w naszym Związku.

Poznań, 10 czerwca 1995


 

A jak Słuzba Bogu jest definiowana w Konstytucji Światowej organizacji Ruchu Skautowego ?


Obowiązek wobec Boga
Obowiązek wobec Boga, jest zdefiniowany w harcerstwie/skautingu jako

"stosowanie się do zasad duchowych, lojalność wobec religii, która je wyraża i przyjęcie obowiązków stąd wynikających''.

Trzeba zauważyć, że w odróżnieniu od nazwy, sam tekst zasady nie posługuje się słowem "Bóg", po to by stało się jasne, że to sformułowanie obejmuje również te religie, które nie są monoteistyczne, jak np. hinduizm, lub takie, które nie uznają osobowego Boga, jak np. buddyzm.

Robert Baden-Powell zapytany, kiedy religia weszła do skautingu, odpowiedział: "Religia nie weszła. Ona już jest w nim. Jest to podstawowy czynnik, stanowiący podstawę skautingu i guidingu".

Pojęcie siły wyższej jest czymś podstawowym dla harcerstwa/skautingu. Jego wychowawcze znaczenie polega na udzieleniu pomocy młodym ludziom w zrozumieniu świata materialnego i badaniu duchowych wartości życia.


A w ramach "wyczerpania" odpowiedzi ...

Stanowisko harcerstwa w sprawach religijnych

(...) Jeżeli chodzi o zagadnienie religijne - to sprawy te, aczkolwiek od samego początku harcerstwa bardzo wyraźnie postawione, dzięki różnym insynuacjom czynników spoza harcerstwa, doczekały się takiego pogmatwania w opinii społecznej, że trzeba niemal zacząć od stwierdzeń elementarnych.
A więc - wychowanie religijne leży u podstaw skautingu baden-powellowskiego. W Polsce, dzięki zainteresowaniu się harcerstwem od samego jego zarania przez grupy młodzieży elsowskiej, ideały religijne zostały jeszcze pogłębione. Nie ma tu mowy o religijności zewnętrznej - lecz staramy się według najlepszej naszej woli przepoić życie drużyn i gromad najistotniejszą, najgłębsza religijnością.
Religijność harcerstwa nie jest nijaką. Jest chrześcijańską. Skauting i harcerstwo nabierają specjalnego sensu, właśnie jako realizacja idei ewangelicznych w życiu.
Nasz chrystianizm nie jest "międzywyznaniowy". Jest dla katolików - katolicki, dla ewangelików - protestancki, dla prawosławnych - prawosławny. Każde wyznanie chrześcijańskie jest w organizacji reprezentowane, każde jest szanowane, każde ma pełne prawa do wyrazu zewnętrznego. Ideologia skautowa żąda, aby skaut nie był areligijny, ale jakie praktyki religijne wypełnia, jest obojętne. Byle modlitwy nie były pustymi słowami, a życie - zaprzeczeniem wskazań etycznych jego religii. (...)
Chrześcijański duch harcerstwa wcale nie znaczy, że zamyka ono dostęp do swoich szeregów niechrześcijanom. Takie postawienie sprawy byłoby sprzeczne zarówno z literą, jak i z duchem Konstytucji Rzeczypospolitej, sprzeczne byłoby ze statutem Związku, dopuszczającym do naszych szeregów wszystkich obywateli Polski bez różnicy religii i narodowości, a nade wszystko - sprzeczne byłoby z duchem skautingu. Jak wiadomo bowiem, istnieją organizacje skautowe zarówno w buddyjskich Indiach, jak i mojżeszowej Palestynie, w mahometańskiej Arabii czy Persji i szintoistycznej Japonii. Ideologia skautingu wyrosła z ducha chrześcijańskiego i jest istotnym chrystianizmem przepojona - tym niemniej skauting nie widzi przyczyn, aby można było zabronić młodzieży jakiegokolwiek wyznania czy religii wstępowania w jego szeregi. (...)

hm. Aleksander Kamiński - "KRĄG RADY"

 

pytanie zadane 6 sierpnia 2013 przez użytkownika harclot (2,580)   13 31 81
Współczynnik akceptacji: 13%

edycja 6 sierpnia 2013 przez użytkownika PLscout
   
Trochę nie moja brocha, tylko modów/adminów, ale czy na pewno taka jest idea zapytaj.zhp.pl? Taki temat to nie jest pytanie służące uzyskaniu jednoznacznej odpowiedzi w kwestiach regulaminów, przepisów czy tym podobnych w większości poruszanych tutaj. To jest raczej dyskusja światopoglądowa na którą można znaleźć inne miejsce, bardziej temu sprzyjające (tak wiem - forum zhp umarło, ale można postawić swoje albo znaleźć lepsze technicznie miejsce).
@cebul - jest oddzielny wątek (trochę niepełny) w którym staramy się wytłumaczyć po co jest "Zapytaj" - [http://zapytaj.zhp.pl/5545/zasady-funkcjonowania-serwisu-czy-o-to-chodzi]
Jest to jednoznaczna odpowiedź dot. najważniejszego z regulaminów czyli statutu. Tytuł-pytanie "... moja wiara bądź jej brak to moja sprawa ..." jest fragmentem wypowiedzi w "zapytaj". Z tego wynikła wątpliwość - pytanie.

1 odpowiedź

+1 głos
Co robimy? ZHP wychowuje w konkretnych wartościach: służba Bogu, Polsce i bliźnim.

Jak to robimy? Opierając się na osobistym przykładzie instruktora.

Połączenie jednego z drugim daje odpowiedź na to pytanie.

Służba Bogu, jeśli spojrzeć na wykład cnót u św. Tomasza z Akwinu, to religijność, cnota szczegółowa sprawiedliwości: oddanie Bogu tego, co Mu się słusznie należy.

Zatem - w ZHP nie zajmujemy się wiarą, tylko religijnością. Owszem, ta religijność musi być na czymś oparta (a tym czymś jest wiara) - ale bezpośrednio pracujemy nad cnotą religijności, nie oceniając bezpośrednio czyjejś wiary.

Z drugiej strony: instruktor deklarujący się otwarcie jako ateista, należący czy działający w ruchach ateistycznych - nie jest w stanie własnym przykładem wychowywać harcerzy do służby Bogu - zatem pośrednio - tak, ma dla nas w znaczenie wiara lub jej brak - w jej formie uzewnętrzniającej się.

Podobnie harcerz: musi mieć szczerą wolę pełnić służbę Bogu! Czyli musi uznawać jakiś rodzaj istnienia nadprzyrodzonego, choć nie wymagamy uznawania konkretnych dogmatów tej czy innej religii.
odpowiedź 6 sierpnia 2013 przez użytkownika Dominik Jan Domin (9,796)   36 87 189
Czy dla instruktora katolika będzie zgodne z jego katolicką religijnością wspieranie buddysty w jego buddyjskiej religiności? I czy będzie tym dawał dobry przykład religijności? I nie jest to pytanie takie, że wiem, że nie będzie zgodne, tylko naprawdę pytam. :)
Wg WOSM/ZHP, instruktor-katolik ma dawać dobrzy przykład praktykowania swojej religijności, by w ten sposób dawać dobry przykład swojemu wychowankowi w  "stosowaniu się do zasad duchowych, lojalności wobec religii, która je wyraża i przyjęcie obowiązków stąd wynikających''.
Wlaśnie ten cytat nie jest jasny...
Co nie jest jasne ?
- stosowanie się do zasad duchowych i lojalność wobec TWOJEJ religii
(wyrażającej konkretne zasady duchowe)
- przyjęcie obowiązków wynikających z TWOJEJ religii
- lojalność wobec tej religii

Co tu jest niejasnego ?
Ten cytat mówi o jednostce nie mówi nic o wspieraniu religijności innych...
Bo jako instruktor wspierasz (wychowujesz) własnym przykładem.

Podobne pytania

+10 głosów
2 odpowiedzi 426 wizyt
pytanie zadane 22 lutego 2014 w Próby przez użytkownika Madziulia777 (177)   1 2 6
0 głosów
1 odpowiedź 284 wizyt
pytanie zadane 21 maja 2017 w Przepisy, ewidencja, dokumentacja... przez użytkownika szpiegzZHA (105)   1 3
+18 głosów
6 odpowiedzi 3,861 wizyt
pytanie zadane 2 kwietnia 2013 w Przepisy, ewidencja, dokumentacja... przez użytkownika royas (21,076)   63 258 470
+18 głosów
2 odpowiedzi 667 wizyt
+9 głosów
7 odpowiedzi 1,011 wizyt
pytanie zadane 24 stycznia 2013 przez użytkownika royas (21,076)   63 258 470
Ta strona używa plików ciasteczek. Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na ich używanie.
Pomysł, wykonanie, osoba odpowiedzialna za działanie serwisu: hm. Szymon Gackowski
...